حکایت1- فقیره درویشی حامله بود مدت حمل به سر آورده ، درویش را همه عمر فرزند نیامده بود گفت : اگر خداون تعالی مرا پسری بخشد جز این خرقه که پوشیده دارم هرچه در ملک من است ایثار درویشان کنم . اتفاقا پسر آورد و سفره درویشان بموجب شرط بنهاد پس از چند سال که سفره ی شام بازآمد به محلت آن دوست برگذشتم و از چگونگی حالش پرسیدم . گفتند: به زندان شحنه درست . سبب پرسیدم:کسی گفت:پسرش خمره خورده و عربده کرده و خون کسی را ریخته و از میان گریخته و پدر را بعلت او سلسله در پای است و بند گران بر دست . گفتم این بلا را او بحاجت از خدای خواسته است .

حکیت2- یکی را زنی صاحب جمال در گذشت و مادر زن فرتوت بعلت کابین در خانه متمکن بماند . مرد از محاورت وی بجان رنجیدی و از مجاورت او چاره ندیدی تا گروهی از آشنایان به پرسیدنش آمدندش یکی گفتا: چگونه ای در مفارقت یار عزیز ؟ گفت : نادیدن زن بر من چنان دشوار نمی نماید که دیدن مادر زن