| در بسیاری از کتاب ها شهر تروا شهری افسانه ای شناخته شده است که در آن شهر جنگ ها یی رخ داده است که در تاریخ نیامده است پس از کشف خرابه های آن در سال ۱۸۷۰،در تپه ی حصار لیغ آناتولی در جنوب غربی داردانل و در نزدیکی ساحل دریا،واقعیت آن اثبات شد.به این ترتیب تروا شهری است که هم ریشه در واقعیت دارد و هم افسانه های زیادی حول آن شکل گرفته. این شهر در ایلیاد یکی از کتابهای شعر متعلق به هومر،توصیف شده است.
تروا در ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح پایه گذاری شد و تا ۵۰۰ سال پس از میلاد نه بار تخریب و دوباره بازسازی شد.به این ترتیب این شهر به مدت ۳۵۰۰ سال به صورت پیوسته ساکنانی داشته است. اولین تروا که در ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد سنگ بنای آن گذاشته شد ،در ۲۵۰۰ پیش از میلاد تخریب شد و تروای دوم به جایش ساخته شد . این تروا هم بر اثر آتش سوزی در ۲۳۰۰ پیش از میلاد از بین رفت. سپس تروای سوم و چهارم و پنجم یکی بعد از دیگری و به جای هم ساخته شدند.شواهد نشان میدهد که فعالیت قابل توجهی در آنها صورت نمی گرفته است.اما تروای ششم که بین ۱۲۷۵-۱۸۰۰ پیش از میلاد ساخته شد امروزه بسیار مورد توجه است و دیوارهای به جامانده از این شهر وضعیت خوبی دارند.
به دنبال تروای ششم،تروای هفتم،جایی بود که جنگ مشهور تروجان در ۱۲۰۰ پیش از میلاد در آن رخ داد که اولین جنگ بین شرق و غرب شناخته میشود.(تروجان به فرهنگ و مردم تروی اشاره دارد.)
جنگ تروا به انگلیسی trojan war یکی از بزرگترین جنگها در اسطوره شناسی یونان است.نبرد بین مردم آخایی و کوچ نشینان تروا از این روی رخ داد که پاریس فرزند پریام ،شاه تروا،که مهمان منلائوس شاه اسپارت بود،هلن همسر وی که دختر زئوس و زیباترین زن جهان بود را ربود و با خود به تروا برد.
از دیدگاه تاریخی در این که آیا این جنگ به واقع رخ داده یا نه شکهای فراوانی وارد است.
بر اساس افسانه ای یونانی،پایه گذار شهر تروا،ایلوس پسر تروس است و نام تروا از نام تروس مشتق شده است .پسر و جانشین ایلوس،لائومدون بود.در زمان او هرکول شهر را تسخیر کرد و لائومدون به دست هرکول کشته شد.در طول پادشاهی پسر لائومدون یعنی پریام بود که جنگ تروجان رخ داد و نتیجه ی این جنگ تسخیر و ویرانی شهر بود.تروجان هایی که از مهلکه گریخته بودند،دوباره شهرشان را ساختند .تروای هشتم میراث دوران هلنی را حفظ کرد اما تروای دهم تروای دوره ی رومی شد.این شهر در طول پادشاهی آگوستوس پایه گذاری شد و به نظر میرس تا قرن چهارم میلادی شهر بسیار مهمی بوده است.
منابع اصلی مرربوط به این جنگ دو اثر منظوم هومر یعنی ایلیاد و اودیسه میباشد،آثار دیگری نیز چون تلگونی که جزو اشعار حماسی است و نیز انه اید اثر ویرژیل همه به پیامدهای این جنگ اشاره دارند.
در میان ایزد بانوان هرا و آفرودیته و آتنه، سر یک سیب طلایی که نوشته بود: «تقدیم به زیباترین ایزد بانو»، اختلاف افتاد. آن ها از زئوس ایزدایزدان طلب داوری کردند. امّا زئوس دخالت نکرد و پاریس را به داوری برگزید. هرا به پاریس وعده ی حکمرانی بر کلّ آسیا را داد و آفرودیته وعده ی هلن اسپارتی، زیباترین زن جهان و آتنه،پیروزی تروی. پاریس آفرودیته را انتخاب نمود و آنطور که دیدید، هلن توسّط پاریس دزدیده شد و به تروی آوردند.
منلوس وقتی خبردار شد، به دیدن برادرش آگاممنان رفت و از او خواست از کلّ یونان هزار کشتی گرد آورد و به تروی حمله کند. آگاممنون پذیرفت و هزار کشتی در ساحل تروی نشست.
هکتور بهترین جنگجو در کلّ آسیای شرقی، برادر پاریس بود پسر شاه پریام بود که بدست آشیل کشته شد.
بهترین جنگجوی جهان. مادرش ایزد بانو تتوس، او را در کودکی در رود استوکس غوطه ور کرد به همین ترتیب آشیل رویین تن شد. بجز پاشنه ی پایش که تتوس گرفته بود. او در جنگ تروآ شرکت داشت.
مرگ هکتور، پاریس و آشیل
در نبردی بین سپاهیان تروی و یونان، پاتروکلوس جامه ی آشیل را پوشید و به جنگ رفت و هکتور او را کشت. آشیل برای انتقام، تنها جلوی دروازه ی تروی با هکتور جنگید و هکتور را کشت. به خواهش شاه پریام، آشیل جسد هکتور را به مردم تروی تحویل داد و جسد هکتور سوزانده شد. در جنگی دیگر، پاریس ناجوانمردانه آشیل را با زدن تیر به پاشنه ی پا کشت. خود او در همان جنگ کشته شد.
در سال دهم نبرد، هنگامی که هیچکدام بر دیگری برتری نیافته بودند، اودیسه یکی از جنگاوران پیشنهاد کرد که اسبی غول پیکر از چوب بسازند و حدود 30 تن از جنگجویان یونانی را در آن جا قرار دهند. بقیه سوار کشتی ها شده، و پنهان شوند. وقتی ساحل خالی شد، مردم تروی فکر کردند که پیروز شده اند و به بیرون ریختند. آنها فکر کردند که آن اسب غول پیکر، هدیه ای از یونانی هاست. پس آن را به داخل شهر آوردند و جشن و پایکوبی کردند.
پیروزی یونان
وقتی همه خوابیدند، کشتی ها به ساحل برگشتند. یونانی های داخل اسب هم بیرون ریخته و دروازه را بازکردند. بقیّه ی یونانی ها، به داخل شهر ریختند و همه را کشتند و مردم را به بردگی گرفتند. شاه پریام در این جنگ کشته شد. حالا ویرانه های شهر، در ترکیه ی امروزی قرار دارد.
| 
