بسیاری از اکتشافات و اختراعات مهم در جهان به طور تصادفی به دست می آیند . می گویند نیوتن با مشاهده ی افتادن سیبی از درخت بر روی زمین به راز جاذبه ی زمین پی برد و گالیله موقعی که در کلیسا ی پیزا حرکت چراغی را بر سقف کلیسا نظاره می کرد راز پاندول را کشف کرد . کشف داروی معجزه آسای پینی سیلین از طرف دکتر «آلکسندر فلمینگ » پزشک نامدار انگلیسی هم حادثه ای از این قبیل بود و فلمینگ اعتراف می کند که فقط بر حسب تصادف به کشف موثرترین داروی قرن بیستم نائل شده و این کار را بیشتر شبیه یک معجزه میداند.

آلکساندر فلمینگ در سال 1881 در «ایرشایر» اسکاتلند به دنیا آمد . پدرش دامدار و کشاورز بود . آلکساندر تحصیلات ابتدایی و متوسط خود را در اسکاتلند به انجام رساند و برای تحصیلات پزشکی به لندن رفت . در لندن دانشکده پزشکی که وابسته به بیمارستان «سن مری» است پذیرفته شد و در سال 1905 پس از پایان تحصیلات پزشکی در بیمارستان «سن مری» مشغول کار شد . در جنگ جهانی اول مدتی در جبهه خدمت کرد و مشاهده ی هزاران جوان زخمی که بر اثر زخم و عفونت جان می دادند او را به فکر چاره ای برای یافتن دارویی جهت از میان بردن عفونت انداخت . فلمینگ ضمن ادامه ی کار پزشکی خود مرتبا در حال آزمایش برای یافتن یک داروی موثر جهت از میان بردن میکروب ها بود ولی به نتیجه ی مطلوب نمی رسید تا این که روزی در ماه سپتامبر سال 1928 ضمن آزمایش بر روی باکتری «استافیلوکوک» به راز عجیبی پی برد . بقیه در ادامه ی مطلب

دکتر فلمینگ میکروب «استافیلوکوک» را که عامل یک بیماری عفونی ، بیشتر در مجاری ادرار است بر روی بشقابی کشت کرده بود تا دارویی را که برای از میان بردن آن در نظر گرفته بود آزمایش کند . او چند روز به خاطر مسافرت غیر منتظره ای که برایش پیش آمده بود در آزمایشگاه حاضر نشده بود و وقتی که از مسافرت آمد مشاهده کرد که باکتری ها در قسمتی بشقاب که با نوعی کپک پوشیده شده از میان رفته اند . شاید هرکی دیگری به جای فلمینگ بود به جای آزمایش قسمت کپک زده و پی بردن به تاثیر آن بر روی باکتری ها ، بشقاب کپک زده را دور می انداخت و آزمایش خود را از سر می گرفت و در این مرحله ذکاوت و حس کنجکاوی فلمینگ بود که علاوه بر شانس یا تصادف به یاری او آمد و به بزرگ ترین کشف پزشکی قرن انجامید.

فلمینگ بعد از این که متوجه شد باکتری ها در قسمت کپک زده از میان رفته ان کپک ها را آزمایش کرد و دریافت که این کپک ها نوعی قارچ نادر به نام «پنی سیلیوم نوتاتوم» است .فلمینگ این قارچ را مجددا روی میکروب هایی که کشت کرده بود آزمایش کرد . نتیجه مثبت بود و فلمینگ که نام داروی جدید را با استفاده از نام قارچ پنی سیلیوم «پنی سیلین» گذاشته بود ضمن مقاله ای در مجله ی پزشکی بریتانیا کشف جدید خود را به اطلاع عموم رساند .بر خلاف اتتظار فلمینگ محافل پزشکی از این کشف پزشکی استقبال زیادی نکردند و با مشکلاتی که در آن زمان برای ساختن دارو از قارچ پنی سیلیوم وجود داشت فلمینگ هم از تعقیب کشف خود دست برداشت و موضوع چندین سال به فراموشی سپرده شد .

در آغاز جنگ جهانی دوم نیاز به داروی موثر و جدیدی برای درمان زخم ها و عفونت های میکروبیفلمینگ را به تعقیب کشف فراموش شده خود وادار ساخت و این بار دو پزشک دیگر انگلیسی ، «فلوری»،«چین» نیز او را در ساختن دارویی برای      درمان بیماری ها عفونی از قارچ پنی سیلیوم یاری کردند و پنی سیلین در جریان جنگ جهانب دوم جان صد ها هزار نفر را از مرگ حتمی نجات داد .

جرج ششم پادشاه انگلستان در سال 1944 به پاس خدمات فلمینگ او را به لقب«سر» ملقب ساخت و ژنرال دوگل رهبر فرانسه طی مراسمی به وی نشان «لژیون دونور» اعطا نمود . در سال 1945 فلمینگ و دو پزشک دیگر انگلیسی که در ساختن پنی سیلین نقش موثری داشتند متفقا به در یافت جایزه پزشکی نوبل نائل شدند .